Na mieście znajomi zowią mnie Dread.


Gwoli ścisłości, apeluję:
Nie interesuje mnie kolorowy wskaźnik satysfakcji, który służy jedynie do dowartościowania człowieka, statystyki, ani tym bardziej komentarz w którym to udaje się wielkiego krytyko-etyko-znawce fotografii.
Najpierw pomyśl, potem napisz.

Tworzę dla siebie.
A sztuka obroni się sama.

Pozdrawiam.